Vaak loop ik ’s ochtends in alle vroegte.Wekker om 05:45 uur, nog even een keer of twee snoozen, om dan het bed uit te springen, hardloopkleren aan te trekken en de frisse ochtendlucht in te duiken. Lekker over de bospaden langs en over het Buursezand.

Vandaag had ik een interval gepland staan. Na een korte stukje van vijf minuten rustig inlopen stond 8×3 minuten op stevig op de agenda. En dat stevige tempo stond vandaag gepland op 4.30 tot 5.30 per km.

Nadat de eerste 4 herhalingen eigenlijk boven verwachting verliepen, voelde ik bij de 5e herhaling dat de benen een beetje zwaarder werden. Toch nog even doorzetten en kijken of er nog een goede zesde haalbaar was. Maar zoals het vaker gaat, werd het wel iets lastiger, de benen worden telkens iets zwaarder, de ademhaling gaat sneller en de hartslag gaat omhoog. Het verstand begint te protesteren en vindt het eigenlijk wel genoeg. Maar juist wanneer het zwaar wordt ga je niet opgeven! Dus de zevende herhaling even het tempo ietwat terug geschroefd om uiteindelijk de laatste herhaling nog iets extra’s te kunnen geven. Tot slot 5 minuten rustig uitlopen, hartslag omlaag brengen en laat het herstellen maar beginnen.

Eenmaal thuis begint het uitzweten en vastleggen van alle trainingsinformatie om natuurlijk te bekijken of ik mijn voorgenomen doel ook daadwerkelijk heb gerealiseerd. 8x 3 minuten, waarbij ronde 6 en 7 enigszins boven mijn streeftijd zaten met 5:48 en 6:20. De rest is mooi binnen het gestelde bereik gebleven van 4:50 op de snelste ronde en 5:15 op de laatste en langzaamste ronde. Desalnietemin weer bijzonder tevreden over de training van vandaag en de vooruitgang van de laatste weken.

Op naar de volgende training, zondag a.s. Een rustige langzame duurloop 60 minuten… En daar heb ik nu al weer zin in!